Bijbelse opvoedprincipes

bijbelse opvoedprincipes

Vanochtend hoorde ik een preek die begon bij het bijbelboek Jona. De stelling van de dominee was dat Gods woord altijd uitwerking heeft hoe saai de preek ook is. Nou, het was aardig lachuh met deze dominee vanochtend. En toch had ik ruimte genoeg om ondertussen mijn gedachten de vrije loop te laten. Hier in Harderwijk spelen walvissen natuurlijk tot de verbeelding, maar mijn gedachten gingen een andere kant op. Ik ontdekte twee Bijbelse opvoedprincipes.

Onterechte gevoelens

Op de sociale academie heb ik geleerd dat je in een gesprek op zoek moet gaan naar de emotie van de ander. Hoe beleeft de ander het gesprek, hoe beleefde hij de gebeurtenis waarover hij vertelt. De emotie erkennen en er laten zijn.

Het schijnt dat dit moeilijker is voor mannen dan voor vrouwen. Behalve dat ik man ben, ben ik ook nog eens heel nuchter opgevoed en heb ik een antenne voor onrecht en manipulatie. En zo zat ik ook op die sociale academie. Sommige gevoelens vond ik onterecht.

Ik had het idee dat ik mensen verkeerd zou bevestigen als ik mee ging in de emotie die ze beleefden. Ik vind dat terug bij Jona. Jona is kwaad als God Ninevé niet op de kop zet. En God zegt niet ‘ik begrijp dat je boos bent’. Hij zegt: je boosheid is onterecht Jona! Je gedachten kloppen niet en dus de emotie die er aan hangt ook niet.
Volgens mij is dit een bijbels opvoedprincipe. Onze kinderen moeten leren dat emoties voortkomen uit gedachten. En dat die gedachten soms niet kloppen. God zou op de SPH een dikke onvoldoende krijgen ben ik bang.

Straf hoeft niet altijd uitgevoerd te worden

Jona moest van God gaan zeggen dat de stad over 40 dagen op de kop gezet zou worden. Maar de stad bekeerde zich en God had berouw de aangezegde straf. Als opvoeders moeten we consequent zijn. Als we een consequentie op bepaald gedrag hebben afgesproken moeten we die ook uitvoeren. Maar God laat ons hier zien dat je dat soms niet hoeft te doen.
Als je kind echt verdriet heeft over zijn ‘zonde’ mag je zeggen: “Ik zie dat je er spijt van hebt, de straf gaat niet door”. En daarbij houd je zelf volledig de controle over de situatie (dat is wél belangrijk).
We voeden immers op voor de toekomst? Niet voor het verleden of zelfs dit moment. We willen dat ze opgroeien tot fijne grote mensen die leven vanuit Gods waarden en normen. Daar horen vergeving en berouw bij. Bovendien, ze zijn niet onze vijanden zoals ik in op mijn andere website schreef.

Uit elke zin hierboven kan een blog ontstaan. Maar ik doe het even zo in de grote lijnen. Grote stappen, snel thuis. Maar euh, hoe denk jij daar over? Vertel eens?

Vertel het een ander!
About the author
Vader, echtgenoot, christen, blogger, leerlingbegeleider, freelance tekstschrijver en jongerencoach. Blogs over passend onderwijs en hoogbegaafdheid kun je vinden op www.chielvoerman.nl

4 thoughts on “Bijbelse opvoedprincipes

  1. Wat ik denk: gevoelens zijn niet onterecht, maar de manier waarmee er je mee omgaat. Gevoelens zíjn er. Ook al kloppen ze niet met de werkelijkheid. En daar kan je inderdaad wat aan doen door inzicht in je gedachten(patronen) te krijgen. Volgens mij laat God de gevoelens er zijn want Hij reageert er op. Hij ziet ze dus, en dat is heel wat anders dan alle emoties maar uit laten leven. En dat emoties voortkomen uit gedachtes vind ik erg kort door de bocht, al denk ik wel te begrijpen wat je er mee zeggen wilt.
    Verder mooi wat je zegt over consequent zijn en soms dingen loslaten.

    1. Hoi Wilma, Bedankt voor je reactie. ik denk dat we wel aardig hetzelfde zeggen. Ik merk dat ik op de sociale academie wat allergisch ben geworden voor het meedeinen op het gevoel van klasgenoten wat niet terecht was. Als je meegaat in een (op zich passend) gevoel naar aanleiding van (niet passende) gedachten kan je ook het verkeerde gevoel bevestigen. En daarmee ook die gedachten. Ik heb het altijd als gemeen ervaren als mensen eerst mijn gevoel gingen bevestigen en ik mij dus begrepen voelde en dat ze het vervolgens cognitief even de grond in boorden. Het gevoel bleek daarna ineens niet goed te zijn. En ik mocht ineens toch niet zijn zoals ik was.

    2. Mooi om te lezen. Ik denk dat ik met dit blog vooral bedoelde over te brengen dat het idee van rechtvaardigheid niet per se is dat je doet wat je zegt en zegt wat je doet. Het kan ook rechtvaardig zijn om te veranderen van gedachte of van mening. Zoals God doet. Door ‘gedrag van Nineve’ ontstaat er een nieuwe situatie die weer nieuwe inzichten geeft en een nieuwe kijk op wat rechtvaardig lijkt. In dit geval: niet straffen.

  2. Ha Chiel, dank voor je reactie. Ik kan me goed voorstellen dat je er een nare bijsmaak van heb gekregen en er allergisch voor wordt. Zeker als je daarna ‘afgekeurd’ wordt. Ik denk dat het bij mij andersom is gegaan, mij is van jongs af aan geleerd dat mijn gevoel niet klopt en van daaruit zijn mijn gedachtes niet passend bij mijn gevoelens geworden. (Klinkt dat logisch?) Dus ben ik allergisch tegengesteld aan jou, gevoelens doe ik ervaar kloppen niet/mogen er niet zijn en dingen moeten altijd cognitief benadert worden en wat ik voel doet er niet toe. Gevoelens hebben in zichzelf geen waardeoordeel denk ik, maar zijn gewoon.
    Wel leuk, want door je berichtje zie ik toch weer een overcompensatie/blinde vlek bij mezelf. Mijn dochter leren dat haar gevoel er is maar niet altijd leidend kan zijn is een ingewikkelde taak 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *