Gedachten over de kerk

Dat God de eer krijgt, daar gaat het om

Dat God de eer krijgt

Zoals in een van de reacties op mijn vorige blog ook gesteld, werd gaat het erom dat God de eer krijgt binnen een kerk en binnen een kerkdienst. Daar ben ik het echt heel erg mee eens. En tegelijk, dit is een hele lastige. Want waarmee eren we God dan precies? Een blog die hooggevoelige mensen en hoogbegaafden zal aanspreken.

Worden als een kind

Dit weekend was in onze kerkdienst het thema ‘de kleinste is de grootste’ het thema. Ik was zelf niet in de dienst, dus ik kan er niet op aansluiten. Maar ik kan wel de link leggen naar de Bijbeltekst: worden als een kind (Mattheus 18).

Worden als een kind is volgens mij de grote volwassen man die lekker met LEGO zit te spelen en zich daar helemaal in kan verliezen. Kind met de kinderen. Heerlijk in het moment, genieten van constructie, kleur en het gezelschap van andere kinderen. Of die ouders die op zondagavond heerlijk aan het kleuren zijn samen met de kinderen. Niets verwachten en tegelijk alles verwachten. Nergens zijn en tegelijk overal zijn. Openstellen voor het moment.

Volgens mij bedoelt Jezus dat met worden als een kind. Als je je afhankelijk weet van God, dan ben je belangrijk in Gods koninkrijk, en kan je daar een grote plek innemen. Het is dus vooral een houding waar we God mee eren.

Gevoelige mensen en snelle denkers zijn als een kind

Als snelle denker én prikkelgevoelig mens herken ik mij heel erg in een kind. Ik sta heel erg open voor nieuwe indrukken en ik wil graag nieuwe dingen leren. Soms heb ik wat drempelvrees en blijf ik het liefst met mijn benen op de vertrouwde grond staan.

Betweter en eigenwijs, dat woord horen mensen die snel denken en voor hun mening uitkomen vaak. Maar dat zijn ‘we’ helemaal niet. ‘We’ zijn impulsief en flappen er snel wat uit. Steeds omdat we verwachten dat iedereen open staat voor nieuwe input. Maar dat is niet zo. De meeste mensen vinden het fijn om niet teveel overhoop te halen. Ze houden dingen graag bij het oude. Omdat ‘we’ in de weg lopen worden we ervaren als betweters en eigenwijs.
Als een kind verwachten we steeds dat wat we zeggen goed opgevangen wordt.

Als een kind op de eerst rij van de kerk

Ik wil niets liever dan als een kind verwachtingsvol op de eerste rij in de kerk zitten om God de eer te geven en om van Hem te ontvangen. En ik hou helemaal niet van de teleurstelling die er vaak is omdat mijn verwachting niet beantwoord wordt. Is die teleurstelling de schuld van de muziek? Van de dominee? Van de mensen om mij heen? Nee, er is geen schuld: het gebeurt gewoon.

In mijn jonge leven 🙂 heb ik al veel verschillende geloofsbelevingsomgevingen gezien en ik heb echt wel veel gelezen in mijn zoektocht naar hoe een leven met God eruit zou kunnen zien. En het zou zo gaaf zijn als uit al die ervaringen ingrediënten terug zouden kunnen komen in het kerkleven en in mijn geloofsleven. ik heb zoveel aha-erlebnissen meegemaakt die dan de afstand tussen anderen vergroten. Niet letterlijk, maar wel in mijn hoofd en beleving.

Dat God de eer krijgt en niet wij de pijn

Het hoeft niet zo te gaan als ik het wil hebben. Maar het doet pijn als ik een afstand voel naar andere mensen die op een andere manier in het geloof staan. En dan doet het pijn als je in een gesprek merkt dat die ander helemaal niet nadenkt over hoe zijn dagelijks leven met God eruit zou kunnen zien. Ik voel kilte als iemand alleen de ‘goede antwoorden’ geeft, zoals hij ze geleerd heeft van zijn ouders.
Het gaat erom dat God de eer krijgt in ons leven en dus ook in de kerk. Als wij klein zijn kan God door ons heen werken en kunnen we de vrucht van de Geest in ons leven herkennen. Niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij.

Waarmee eren we God precies?

Ik denk dat we God vooral eren door zijn aanwezigheid te zoeken en Hem de lof te brengen die Hij verdient. Ik denk dat we Hem eren door zijn Zoon te aanvaarden als redder en koning. Dat is wat Hij wil tenslotte: dat mensen Hem kennen zoals Hij is.
Een kerkdienst is denk ik niet bedoeld om elkaar op fouten te wijzen. Of om organisatorische dingen te regelen. Een gebed is er niet voor om God te vertellen wat we allemaal gedaan hebben deze week en welke operaties gezegend moeten worden de komende week.

Dat mensen Hem kennen zoals Hij is, dat is het doel. Daarom moeten we in kerkdiensten alleen maar vertellen wie Hij is en wie wij zijn. Niet hoe God niet is en hoe wij zouden moeten zijn. Want dat staat geloven in de weg. Omdat er dan altijd aannames zijn die niet kloppen, generalisaties die ongepast zijn, ervaringen die niet iedereen deelt.

Vertel het een ander!
2 thoughts on “Dat God de eer krijgt, daar gaat het om
  1. Hoi Chiel, dank voor wederom een interessante blog. Ik kan je blogs wel waarderen en herken je manier van denken. En snap nu de haken en ogen waarover je het had. Wie Hij is en wie wij zijn, ja van mij mag het ook zo simpel. En dan met een doorgetrokken lijn naar menselijke relaties. Waarbij we dan dezelfde principes hanteren. Wie is Hij voor mij en hoe kijk ik van daaruit naar mijn medemens? Dat zou toch fantastisch zijn, als het zo simpel zou kunnen. Want mogen doet het al. God wil niets liever!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *