Muziek in de kerk

De ark weer naar Jeruzalem brengen

muziek veranderen in de kerk

Mag je iets proberen te veranderen in de kerk omdat je iets mist? Of ben je dan drammerig? Hoe ver moet je gaan als je denkt dat je daarmee stem van God volgt? Ik kreeg een eyeopener tijdens een preek over David die de Ark weer naar Jeruzalem brengen wilde.

Veranderen omdat je iets mist

We hebben als mensen de neiging om te kijken naar de dingen die niet zo goed gaan. Er kunnen hele mooie dingen gebeuren. En toch hebben wij vooral oog voor de zaken die we zelf net iets anders zouden doen. In de kerk kan je ook snel de nadruk leggen op alles wat anders zou moeten in jouw ogen.

David wilde de ark naar Jeruzalem overbrengen. Hij vond dat het zo hoorde en misschien mistte hij de ark wel in Jeruzalem. Uit het verhaal kunnen we mooie dingen leren over het aanbidden van God, zie mijn blog over ‘David danst en Michal kijkt boos‘.

Maar uit het hele verhaal blijkt dat God het niet op prijs stelde dat David op zijn eigen manier deze verandering in gang wilde zetten. En daarom ging het feest in eerste instantie niet door.

Veranderen vanuit ontzag voor God

David kreeg na het incident met Uzza ontzag voor God. Een mengeling van angst en bewondering waarschijnlijk. En toen David zag dat het huis waar hij de ark zolang gestald had werd gezegend, werd hij daar jaloers op. Het oude plan om de ark naar Jeruzalem te brengen kwam weer bovendrijven. En nu werd het na grondig onderzoek van de woorden van God uitgevoerd. De ark werd op de juiste manier naar Jeruzalem gehaald.
De tweede keer ging het niet om de ark op zich of om het opvullen van een gemis. David wil de ark nu naar Jeruzalem brengen omdat God dan de eer kan krijgen die Hem toekomt. En bovendien gunde David het volk de zegen van God.

De ‘ark naar Jeruzalem brengen’ betekent dat je weer wilt aanbidden zoals God het bedoeld heeft. Een metafoor voor het terugbrengen van de ware eredienst binnen de kerken. Zingen en muziek maken om God te eren.

Het gaat God om de beweegredenen waarmee we de dingen doen. Stellen we in de kerk de waarom vraag nog wel eens?

Heilige missie

Jezus en de apostelen hadden een heilige missie. Ze werden door de Geest van God gedreven om te praten over God de Vader en te zorgen dat Hij alle eer kreeg. Het ontzag voor God uitte zich in een liefdevol gebaar, een overbluffend wonder, of een flinke woedeaanval. En soms ook in het ‘afschudden van het stof van de sandalen’ ofwel: hier kan ik beter niet meer zijn.
Als wij iets missen in de kerk of dingen anders zouden willen zien is het goed om te kijken waar dat idee vandaan komt. Is het omdat we ons beter zouden voelen als dingen anders gingen? Of hebben we echt het gevoel dat God ons heeft laten zien dat het niet goed is zoals het nu gaat? Is het een thema dat steeds vaker in je naar bovenborrelt, merk je dat je bevestigd wordt in je denken erover?
In het laatste geval mag je spreken van een heilige missie en zul je ervoor moeten gaan. Als het Gods wil is zal je succes hebben en anders is het misschien tijd om het stof van je voeten te schudden. Ik bid de laatste tijd vaak: Heer, als ik hier iets mee moet, wilt u het dan duidelijk maken. En tot die tijd laat ik het los.

Praat niet over vormen

In de kerk zijn we gewend om te praten over de ‘vormen’. Daarmee bedoelen we de mal waarin we bepaalde gewoonten gegoten hebben. Je hoort wel eens dat mensen de ene kerk verwisselen voor de andere vanwege de vormen. Maar als dat echt de reden zou zijn, dan is het tijd om voorbij de vormen naar de inhoud te gaan kijken. Als het zandkoekje niet lekker is geworden, moet je niet de koekjesvorm gaan veranderen, maar moet je het deeg onder de loep nemen. Wat heb je erin gegooid, ben je misschien iets vergeten? Als de mensen in de kerk het verschil tussen de inhoud en de vorm niet meer zien, dan klopt de inhoud niet. Ook met het bakken van koekjes kan er zomaar ineens een gewoonte insluipen die het koekje anders laat smaken dan het oorspronkelijke recept laat doen. Soms doe je het al jaren zo, zonder dat je het door hebt.
Als je de juiste inhoud hebt, komt de boodschap over. Of je het nu in een tulbandvorm of per ongeluk in een kleivormpje bakt.

Zingen is niet een vorm

In de kerk praten we vaak over vormen. Voor veel mensen is zingen zo’n vorm. En daar ben ik het helemaal mee eens: zingen zonder je hoofd erbij te houden en zonder zinnige inhoud is een vorm. En daar kan je net zo goed direct mee stoppen.

Zingen in de zin van lofprijs en aanbidden, kijk eens hoe New Wine dat heeft verwoord, is geen vorm. Het is inhoud pur sang. Meer echt en inhoudelijker lukt haast niet. Nou, tongentaal is waarschijnlijk nog een graadje inhoudelijker. Een heel oud liedje zegt al ‘zingen is spreken, spreken tot God’.

In verschillende blogs heb ik al geschreven wat mijn moeite met het zingen in de kerk is. Als we zingen als een vorm zien, dan brengt het mensen niet dichter tot God.

De ark naar Jeruzalem brengen

Ik denk dat het tijd is om de ark weer naar Jeruzalem te brengen. Het veranderen van de manier van zingen in de kerk is voor mij niet het wijzigen van een vorm. Het gaat om het veranderen van de inhoud*. En ik zou het willen veranderen, niet omdat ik dingen mis, maar omdat ik geloof dat we nu de bedoeling missen. Voor mij is dit zo’n thema waar ik op de een of andere manier steeds weer bij bepaald wordt. Het gaat niet om de verandering, maar om de bedoeling: we moeten de levende God aanbidden.

In een samenkomst gaat het erom dat we God ontmoeten, dat Hij groot gemaakt wordt als schepper en redder van de wereld. Dat we dicht bij Hem komen omdat Hij onze Vader is, dat we naar Hem luisteren omdat hij een plan heeft met ons leven. Dat we gesterkt weer naar buiten gaan om met elkaar te bouwen aan Gods Koninkrijk. (Volgens mij is dat het geestelijk huis dat God wil bouwen met ons als levende stenen, daar wordt niet de kerk mee bedoeld, lees dit blog daarover). We zeggen dan aan het eind van de dienst; er is iets gebeurd, we hebben God ontmoet.

Dan staat de ark echt in Jeruzalem!

*Als je meer wilt weten over die ‘inhoud’ dan wil ik je vragen om deze blogs eens te lezen. Denk dat het totaalplaatje je antwoord is:

Vertel het een ander!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *