hoe kan je de kerk veranderen

Hoe kan je de kerk veranderen?

Gedachten over de kerk

Direct nadat mijn blog over ‘De ark naar Jeruzalem brengen‘ publiceerde kreeg ik de behoefte om iets te schrijven over hoe je de kerk veranderen kunt. Hoe krijg je iedereen mee en hoe zorg je ervoor dat het niet een verandering is die maar door een paar mensen gedragen wordt? Moet je wel spreken van veranderen of is het beter om te spreken van groeien?

De kerk is een organisme

Dat wat wij als de kerk zien wordt in de Bijbel aangeduid met woorden als ‘lichaam van Christus’ en ‘bruid van Christus’. In de brief van Petrus lezen we dat het koninkrijk van God wordt gebouwd met levende stenen. Dat klinkt beweeglijk en vooral heel levend. De kerk moet een organisme zijn, niet een organisatie.

Uiteraard kom je er niet onderuit om afspraken te maken en doelen te stellen voor de toekomst. Maar in mijn ogen is het niet goed als al die afspraken tot in de puntjes ook op allerlei ‘hogere’ vergaderingen moeten worden vastgelegd. In alle gemeenten zijn genoeg volwassenen die op een verstandige wijze een kerk kunnen leiden.

Een kerk groeit

Als je ervan uit gaat dat een kerk een levend organisme is, dan kijk je denk ik op een meer open manier naar alles wat er gebeurt in een gemeente. In de Bijbel wordt vaak gesproken over groeien. Dat is wat een gemeente in mijn ogen ook doet.
Onderweg met God maak je met elkaar van alles mee. Je trekt niet volledig samen op dus ontdek je ook verschillende dingen. Ook de persoonlijkheid en leerstijl van gemeenteleden zorgen ervoor dat iedereen een andere focus en voorkeur heeft.
Als je met elkaar naar het licht groeit, dan is iedere uiting van groei goed.

Als je ervan uitgaat dat God de tuinman is, dan ontdek je ook wat de groei in jouw gemeente inhoudt. Bram Beute heeft dat mooi verwoord in een blog.

Ook voor verschillen

De kerk zegt graag dat iedereen er mag zijn en helemaal welkom is. Dan betekent dat ook dat je ervan uitgaat dat God met iedereen onderweg is. Alle ontdekkingen moeten dan serieus genomen worden. Ook als het iets is wat misschien ver weg staat van de gewoonten in de kerk.
In de Bijbel en in de geschiedenis zie je dat God steeds aan individuen zijn boodschappen doorgeeft. En dat lijken vaak ook nog de mensen te zijn die niet erg in aanzien zijn in de gemeenschap. De opgeschoten tieners bij de schapen kregen bijvoorbeeld als eerste te horen dat Jezus geboren was. Gideon werd gewoon van zijn werk gehaald om Gods boodschappen door te geven. David was de jongste zoon en het minst in aanzien binnen het gezin. En zo zijn er nog heel veel voorbeelden te noemen. Misschien zit er in jouw gemeente ook iemand die een mooi inzicht krijgt waardoor dingen in de kerk veranderen.

Overwin het kwade door het goede

Als je iets ‘op je hart’ hebt gekregen dan is het lastig om niet je zin door te drijven. Als je er echt van overtuigd bent dat God jou iets heeft laten zien, is het goed om dit eens te polsen bij andere mensen. Waarschijnlijk krijg je instemming of juist helemaal niet. Zo kan je biddend het idee krijgen of je ermee door met gaan of niet.

Het is denk ik de uitdaging om jouw nieuwe inzicht niet te zien als de oplossing voor een probleem. Er is geen probleem. Er is een situatie en je hebt jouw persoontje die door groei een inzicht heeft gekregen.

De Bijbelse lijn om het kwade te overwinnen door het goede is een hele sterke. In het opvoeden van kinderen, in het omgaan met collega’s is het ijzersterk. Het sluit aan bij lessen als ‘heb je vijanden lief’ en ‘zegen wie jou vervloekt’.

Als voorganger kan je heel gemakkelijk jouw verworven inzichten toepassen in een preek of in de manier waarop je de gemeente aanspreekt, de vormen die je kiest of de liederen die je laat zingen. Ga vast leven volgens je nieuwe inzichten. Groei is logisch immers. En doordat het op een natuurlijke manier gebeurt, blijft het gesprek erover open. En zullen mensen ook de bedoeling blijven zien in plaats van de eventuele vorm die je hebt gekozen.

Denk niet te groot in de kerk. Het is een organisme, geen organisatie. Zodra je een plan of wijzigingsvoorstel gaat schrijven gaan mensen er iets van vinden. Dan wordt het een groot ding, dat beter past in een organisatie dan in een organisme.

Ook als ‘gewoon’ gemeentelid kan je denk ik op deze manier te werk gaan. Als je plan bij niemand echt goed valt dan kan je beter op je eigen manier gaan leven volgens je nieuwe inzichten. Dan kan je het kwade overwinnen door het goede. Je woordkeuze, je manier van omgaan met andere mensen, kunnen mensen nieuwsgierig en misschien zelfs jaloers maken.
Groei, geen oplossing voor een probleem.

De kerk veranderen hoef jij niet te doen

Als je ervan uitgaat dat de kerk het lichaam van Christus is en dat Hij zich iedere dag bemoeit met de groeirichting, dan is de conclusie ook dat jij de kerk niet hoeft te veranderen. Het heil van de broeders en zusters hangt niet van jou af. Wel heb je denk ik een verantwoordelijkheid om je idee te berde te brengen als je denkt dat het van God komt.

Als jouw nieuwe inzicht niet aanslaat bij anderen, als er geen bodem is, kan je beter even wachten. En als dat te veel energie kost en als je merkt dat je hierdoor verder bij God en mensen vandaan komt te staan is het misschien beter om een gemeente te zoeken waar je wel volgens je nieuwe inzichten kan leven. Want anders komt de groei stil te staan, en dat zou zonde zijn. Misschien zit je dan gewoon in de verkeerde kerk.

Ik schreef hier een blog over ‘wachten tot de preek voorbij is‘. Daar staan wat aandachtspunten die je misschien helpen bij het aanscherpen van je eigen situatie.

Vertel het een ander!
Chiel

Vader, echtgenoot, christen, blogger, tekstschrijver, freelance leerlingbegeleider, enzovoort.