Christelijk leven/bemoediging/overdenking

Ik bid niet voor de wereld

Gods opdracht, nationale zegen

Mijn gedachten bleven hangen bij de column in het ND van 23 januari 2021. Het gaat over de Nationale Nieuwsjaarszegen die aan het begin van het jaar via de tv werd uitgesproken over het hele land. Dit zou een half evangelie zijn, volgens de columnist. En hij haalt daar Johannes 17 bij aan: Ik bid niet voor de wereld. Ik lees dit heel anders, volgens mij gaat Johannes 17 over Gods opdracht voor jou en mij.

Half evangelie

Wat mooi om via de televisie het hele land een zegen te geven. God is bij jou en zal je zegenen. Volgens mij roept Jezus ons op om mensen te zegenen in zijn naam. Ook als ze zelf nog niet in Hem geloven. Juist dan hebben ze Gods zegen nodig, lijkt mij. Maar volgens de schrijver is het een half evangelie. Want die zegen lijkt bestemd voor de mensen die God ook zelf zoeken.
De kans dat er volkomen ongelovigen en ‘onverschilligen’ naar zo’n televisieprogramma kijken is denk ik best klein. De kans dat God mensen naar zo’n programma trekt is een stuk groter. Zoekende mensen, mensen die de deur al ‘op een kier’ gezet hebben. En zij horen dan: God zegene je! Jij, in de situatie waarin je zit.

Jammer om dat af te doen met een half evangelie. Het is de volheid van het evangelie. Want zo’n zegen straalt uit; God houdt van je! Hij zoekt je! Het maakt Hem wat uit dat jij bestaat. En dan volgt de rest vanzelf.

Ik bid niet voor de wereld

De tekst uit Johannes 17 die de schrijver erbij haalt wordt vaak gebruikt om aan te tonen dat Jezus echt niet zomaar de hele wereld liefheeft. Hij heeft alleen zijn kinderen lief.

Ik lees de tekst uit Johannes 17 heel anders. Jezus zal bijna naar Jeruzalem gaan om gekruisigd te worden. En Jezus bidt in dit gebed volgens mij heel precies voor de leerlingen die hij heeft opgeleid in de drie jaar dat ze samen zijn opgetrokken. Jezus kijkt volgens mij terug op zijn werk op aarde. De mensen die u mij hier gegeven hebt heb ik alles verteld. Nu moeten ze het zelf doen.
En: ik bid nu niet voor die grote wereld waarvoor ik gekomen ben en waar ik van houd. Ik bid nu heel speciaal voor de mensen die ik heb mogen opleiden. Ik ga weg, zij blijven achter. Ze moeten het nu zelf doen. Ik vraag u niet of u hen uit de wereld wilt wegnemen, maar of u ze wilt beschermen tegen de duivel.

Binnen de kerken geven we vaak aandacht aan dat wat niet de bedoeling is. We gebruiken het gedeelte vooral om aan te geven dat Jezus dus niet voor de wereld bidt. Ik denk dat we meer kunnen leren van de andere kant van die zin. Jezus bidt hier niet voor de wereld, maar wel voor zijn discipelen.

Gods opdracht

Jezus bidt voor de leerlingen. Hij bidt om bescherming als ze straks de wereld ingaan. De wereld waarin de duivel nog steeds rondgaat. Vlak voor zijn hemelvaart stuurt hij de discipelen daadwerkelijk weg: Gaat op pad en vertel iedereen die je tegenkomt over Gods koninkrijk. Jezus bidt in Johannes 17:20 ook voor de mensen die naar de discipelen zullen luisteren: “…Dan zullen zij samen één zijn en zal de wereld begrijpen dat u mij hebt gezonden, dat u hen liefhad zoals u mij liefhad.”

Jezus stuurt de discipelen op pad, Hij bidt voor hen. En voor de mensen die luisteren, voor de eenheid tussen hen. Met het oog op diezelfde wereld: het was echt de zoon van God die we aan het kruis hebben gehangen! En dat was omdat God van ons houdt! Het cirkeltje is dan weer rond.

Gods opdracht is de wereld in te gaan en de wereld zo te zegenen. Door onze aanwezigheid, onze woorden, ons geloof. Door onze liefde. Doordat Jezus in ons woont.

Dit is echt het summum van ‘heb je naaste lief als je zelf’. Jezus bidt voor de wereld, de mensen die hem hebben afgewezen. ‘Zodat de liefde waarmee u mij liefhad in hen zal zijn en ik in hen’.

Een half evangelie? Een hele waarheid volgens mij.

Vertel het een ander!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *