In de kerk zingen – het mag weer

in de kerk zingen, zingen in de kerk

Sinds kort mogen we weer met een onbepaald aantal mensen in de kerk zijn, mits het mogelijk is om 1,5 meter afstand te houden van elkaar. We hoeven niet meer buiten te blijven, we mogen weer in de kerk zingen, mits onder de juiste omstandigheden en met de goede aanpassingen. Een paar gedachten over zingen in de kerk. Want eerlijk gezegd mis ik al jaren iets tijdens het zingen.

Aan het begin van de coronaperiode gaven mensen aan dat ze de kerk vooral misten vanwege het samenzijn en het ontmoeten van elkaar.
De laatste tijd is met name het zingen in de kerk het onderwerp van gesprek. Bij RTV Oost bijvoorbeeld waar hoogleraar Schaeffer aan het woord komt. Of in deze uitzending waar ook kerkgangers iets zeggen over zingen in de kerk. Want samen zingen is een belangrijk onderdeel van het samenzijn in de gemeente. Samen neuriën of teksten declameren voelt toch net anders.

Zingen verdeelt broeders en zusters

Volgens mij is het juist dat wat we in de kerk zingen ook hetgeen mensen uit elkaar drijft. Er zijn altijd mensen die liever geen liedboek zingen, of liever geen Psalmen of liever geen Opwekking. En dan hebben we het over Sela en Psalmen voor Nu nog niet gehad.
De onvrede van jongeren over de kerk begint volgens mij meestal bij het zingen en de muziek in de gemeente. Als muzikant in de gemeente merk ik dat er duidelijke meningen zijn over de muziek en over de liederen die gezongen worden. Maar ik heb ook het idee dat mensen hun voorkeur baseren op het bekende en de traditie. En sommigen hebben helemaal niet het idee dat ze een voorkeur mogen hebben. Een groep wijze mannen bepaalt bij veel kerken immers wat er gezongen mag worden. Dit soort gesprekken zorgden voor het blog waarin ik mij afvraag of zingen nu een kwestie van geloof is of van traditie.

Volgens mij komt in de voorkeur voor liederen en manieren van zingen het persoonlijk geloof van mensen naar buiten: Welke woorden durf jij te gebruiken? Ben je een dankbaar mens of juist een terneergeslagen mens? Ben je hoopvol en getuig je van Gods beloften of ben je meer bang en hoop je op Gods genade? Durf je jezelf te verliezen in aanbidding of ben je te scherp op anderen om ze los te laten. Is geloven iets in je hoofd of zit het in je hele lijf?

Groot Nieuws Radio kerkdienst wint

In deze coronatijd is er veel te kiezen op het gebied van kerkdiensten. En ik vind dat heerlijk moet ik zeggen. Ik laat onze eigen kerkdienst als ik eerlijk ben aan mij voorbijgaan. Het komt mij allemaal wat te gekunsteld over. Daarom kijk ik vooral naar Hour en Power, omdat ik wel houd van de toegepaste theologie in de preken van Robert Schuler (tijdens het zingen van het koor gaat het geluid op mute).
En rond 10.00 uur probeer ik een rondje te lopen met de kerkdienst van Groot Nieuws Radio op mijn oren. En voor mij kloppen de meeste van die kerkdiensten helemaal. Heerlijke liederen vol lofprijs en aanbidding, mooie optimistische en praktische preken en een zinvol nagesprek. Ik voel mij gesterkt en bemoedigd en heb het idee dat ik weer beter ben toegerust in het leven als christen in deze wereld.

Geest van het lied

Ik mis al jaren iets tijdens het zingen in de kerk. Als alles klopt tijdens het zingen dan vind ik dat een heerlijke manier om God te loven en te prijzen. Alleen dan lukt het mij om contact te maken met mijn hart en verbinding te voelen met God en zijn plan met mij en ons in deze wereld.
Maar ik mis dat steeds sinds ik uit de evangelische gemeente ben vertrokken. Het lukt mij niet om te genieten van de liederen die we zingen. Soms komt dat direct door de liedkeuze, maar ook als het lied op zich heel fijn is lijkt de geest van het lied te botsen met de geest in het gebouw. Misschien ben ik er te gevoelig voor, maar voor mij werkt het dan niet.
Ik geloof dat zingen een belangrijke manier is om te aanbidden. Daarom schreef ik ook het blog De ark naar Jeruzalem brengen. Het gaat over David die ineens ontdekt had dat we God op een heel andere manier moesten aanbidden. De ark naar Jeruzalem brengen is voor mij een metafoor geworden voor het zingen in de kerk.

Misschien begrijp je helemaal niets van dit blog. Misschien helpt het als je deze blogs ook leest:

Nadenken over in de kerk zingen:

Wie weet wil je met mij meedenken over het zingen in de kerk. Het helpt mij dan weer om mijn gedachten te scherpen. En ik weet dat ik met mijn blog ook anderen scherper maakt en dat ze mijn blogs zien als een soort toestemming om ook iets te vinden over deze thema’s.

  • Als jij zegt ‘ik mis het zingen’ wat bedoel je dan? Wat mis je dan precies?
  • Als jij liederen zingt in de kerk, hoe brengen ze je dichter bij God?
  • Wat is het verschil tussen zingen en aanbidden/lofprijs denk jij?
  • Wat raakt jou in het blog ‘de ark naar Jeruzalem brengen‘?
Vertel het een ander!
About the author
Vader, echtgenoot, christen, blogger, leerlingbegeleider, freelance tekstschrijver en jongerencoach. Blogs over passend onderwijs en hoogbegaafdheid kun je vinden op www.chielvoerman.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *