Jij mag de vaste organist worden – over muziek en waarheid.

Ha ha, ja dat was wat een broeder mij vertelde afgelopen zondag. En daarop volgde ‘wat jij uit dat oude orgeltje haalt joh, das geweldig’. En vervolgens voegde hij toe dat hij mij als pianist ook wel kon hebben. Nou, ik vind muziek maken leuk en ik stel mij graag dienstbaar op. Maar deze reactie was wat overdreven, er zijn snel mensen te vinden die het beter kunnen dan ik. Direct daarna hoorde ik van een ander ‘ik vind dat geluid van dat orgel zo vreselijk’. En ik weet het ook gewoon, dat lawaai dat ik uit het orgel haalde vinden veel mensen vreselijk.

In een kerk kan dat. Je kan iets doen wat de één vreselijk vindt en de ander geweldig. Ervaringen en herinneringen bepalen hoe we iets beleven tenslotte. Voorkeur en smaak worden gevoed door de omgeving waarin je opgroeit en de gewoontes daarbinnen.

Eigenlijk wil ik helemaal niet dat het na afloop van een eredienst vooral gaat over de dingen die er gebeurde. Het geluid uit het orgel, dat gave trompetje, die mooie zang of die lekkere drum bij weer een heel ander lied. Een poos geleden kreeg ik een reactie van iemand waar ik blij van werd: “op de een of andere manier raakte dit lied mij vandaag, ik begreep ineens waar het over ging.”

Dat is wat ik belangrijk vind tijdens kerkdiensten: Mensen moeten een ontmoeting met Jezus krijgen. Jurjen ten Brinke verwoorde dit mooi in een interview op CIP: “We denken dat we de waarheid hebben en slaan daar anderen mee om de horen. Maar de waarheid is geen systeem of dogma. De Waarheid is een Persoon. En Zijn Naam is Jezus. We moeten mensen helpen om een ontmoeting met Hem te krijgen, waarna Hij door Zijn Geest in hun levens zal werken.”
Het interview ging over de reacties die mensen geven op het bericht dat verschillende leden van de ledenraad van de EO vertrokken zijn.

De man van het eerste citaat vroeg mij gelijk of ik niet even wat kon doen aan de plannen van de kerkenraad om veel geld uit te geven aan de geluidsinstallatie. Ik heb het maar met een grapje afgedaan. Want blijkbaar had hij niet helemaal door dat ik ook één van die mensen ben die graag een nieuwe goede geluidsinstallatie wil in de kerk. Omdat we dan beter uit de voeten kunnen met het idee van ‘inhoud gaat voor’. En als de inhoud tijdens diensten goed overkomt, dan zal de manier waarop het gepresenteerd wordt niet zoveel meer uitmaken. (Los van dat is het fijn als de muziek ook enige kwaliteit heeft, anders leidt het af van de inhoud).

Het gaat niet om de vorm, het gaat om de inhoud. Daar schreef ik een blog over onder de titel ‘De Ark weer naar Jeruzalem brengen’. De vorm en presentatie, ach daar zijn zoveel smaken en allergieën voor te vinden als er mensen in de kerk zitten. Het gaat inderdaad om die Waarheid die Jezus heet.

Mag ik nog eens het boek ‘Zo zijn onze manieren‘ (aff.) aanraden? Zo’n heerlijk boek als je af en toe ook denkt; wat doen we toch met elkaar. Ik schreef er ook een recensie over trouwens.

Vertel het een ander!