Laat u als levende stenen gebruiken

Soms blijf ik vreselijk puzzelen over zinnen in de Bijbel. De zin ‘en laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis’ is er zo één. Vandaag werd de cartoon van Walter over dit onderwerp gedeeld door CIP. Voor mij ondersteunt zijn cartoon mijn gedachten over deze tekst. Het gaat niet om wat de steen doet, maar om hoe hij is. Wat maakt hem geschikt als steen.

Niet het WAT maar het HOE

De Bijbeltekst over de levende stenen staat in 1 Petrus 2. Ik vind het boeiend om te zien hoe verschillende Bijbelvertalingen deze tekst hebben vertaald of geïnterpreteerd. In mijn ogen wordt deze tekst regelmatig verkeerd gebruikt. Of manipulerend ingezet. Net als de zin ‘Maar hij oordeelde niet’. We zijn zo gewend om te denken in termen van DOEN dat we vergeten dat het God gaat om hoe we ZIJN. Zijn naam is zelfs ‘ik ben’. In het blog ‘de Passie van de Geest‘ schrijf ik daar ook wat over.

Zoals ik 1 Petrus 1 en 2 lees gaat het over hoe we kunnen leven als geheiligde christenen. Petrus adviseert zijn lezers om allerlei zaken af te leggen. En het liefhebben van onze naasten lijkt een logische prestatie van ons gelouterd hart. Net als bij Jezus dus. Hij was zo heilig en betrouwbaar dat hij kan functioneren als een hoeksteen.

Jezus is niet de hoeksteen omdat hij recht en vierkant is. Jezus is de hoeksteen omdat hij kostbaar is: wie daarop vertrouwt komt niet bedrogen uit. (2:6).

Dus de oproep om je te laten invoegen als een levende steen gaat niet in de eerste plaats over ons gedrag. Het is niet de oproep om mee te doen aan klussen voor de kerk. Het gaat niet over commissies, bezoekjes of actief lidmaatschap waarbij je je talenten gebruikt. Misschien komt het er uiteindelijk op neer, maar het gaat ergens anders over.

We bouwen geen kerk maar een geestelijke tempel

Als je gelouterd bent, ben je net zo kostbaar als Jezus. Er staat je dan niets in de weg om je te laten gebruiken als levende steen. Er kan je weinig gebeuren ook, want je bouwt op die kostbaarste steen. En al die gelouterde mensen samen zorgen voor heel veel heiligheid. Een geestelijke tempel. De tempel was de plek waar God woont. En nu is God overal waar wij als kostbare steen voorbij komen. Niet per se om iets te doen, maar om te laten zien wie God is.

Dit blijkt ook wel uit de verzen die volgen op de zin ‘laat u als levende stenen gebruiken’. Petrus vertelt zijn lezers dat ze een uitverkoren geslacht zijn. Een koninkrijk van priesters. Een heilige natie.

De dringende oproep van Petrus is hier volgens mij dat we ons niet moeten gedragen als ‘vreemdelingen ver van huis’, zoals hij het noemt. Maar dat we ons weer bewust zijn van onze bijzondere positie als kinderen van God. Laat u als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis.

Let erop dat je kostbaar bent.

Laat je invoegen

Laat je invoegen als levende steen. Dat klinkt heel vrijwillig. En het klinkt ook heel passend. God heeft voor jou een taak in zijn koninkrijk. Jij mag op die plek waar jij precies past het levende stukje van Gods geestelijke tempel zijn. En misschien komt er dan een taak op je af. En ga je toch iets doen. Maar de nadruk ligt op het zijn.

Wat je bent.

Wie je bent.

Waar je bent.

Waarom je bent.

Hoe je bent.

Met deze tekst kan je niet iemand de opdracht geven om mee te werken aan het opbouwen van de kerk Volgens mij is de bedoeling van deze tekst veel dieper. De oproep is om als levende steen kostbaar te zijn zodat God zijn koninkrijk kan bouwen. Dus ik zou eigenlijk willen zeggen: laat je niet zo vast inmetselen in de kerkmuren. Want daar moet je niet wezen. Buiten de kerk zijn ongelovigen. Voor hen mag jij een kostbare steen zijn.

De cartoon van Walter laat mooi zien hoe we alleen met een gelouterd hard ingevoegd kunnen worden. Een niet geheiligde steen is niet bruikbaar in Gods koninkrijk. Voor je het weet ben je een steen waarover iemand struikelt.

lees ook het blog over oordelen

Vertel het een ander!