millennials over fusie tussen NGK en GKv

Millennials over fusie tussen NGK en GKV?

Magazine Onderweg heeft onderzocht hoe millennials, dus de jong volwassen tussen 20 en 35 jaar oud, kijken naar de fusie tussen NGK en GKv. De conclusie is dat de meesten er wel achter kunnen staan. Zo kwam het ook in het ND en RD naar voren. Ik vind de opmerkingen van de minderheid in dit onderzoek het meest interessant. Je kan de uitslag van het onderzoek hier lezen.

Fusie tussen NGK en GKv is een goede zaak

De jongvolwassenen die de fusie een goede zaak vinden, geven bijvoorbeeld aan dat de verschillen maar klein zijn. Daar valt mee te leven blijkbaar, of we kunnen daar overheen stappen. Ook vinden ze de versplintering van de kerk on-Bijbels. De Bijbel leert eenheid, dus laten we dat nastreven.
De tegenstanders geven juist aan dat de verschillen nog te groot zijn. Maar ook dat het een fusie lijkt te zijn om de fusie zelf. Maar ook: “Ook rijst de vraag of de GKv nog wel dezelfde kerk is waar vorige generaties voor gevochten hebben. Er wordt ook gewezen op het probleem dat er nu gefuseerd wordt terwijl de kerken zelf niet altijd in staat zijn hun leden te behouden. Sommige GKv-leden geven aan dat ze bang zijn dat we in een fusiekerk te ver van de Bijbel af komen te staan, maar NGK-leden zeggen bang te zijn dat de kerk behoudender zal worden.”
De mensen die het allemaal nog niet goed weten, geven aan dat ze het te ingewikkeld vinden. Ze kijken naar de pijn van oudere mensen en vragen zich af of het allemaal wel goed is. En “ook wordt aangegeven dat het verwarrend kan zijn dat de GKv intussen zo veranderd is dat een fusie nu ineens wel mogelijk is, terwijl dat eerder niet zo was.”

De twijfelaars en tegenstanders lijken elkaars gedachten wel wat te delen, maar labelen het anders.

Boeiend gezichtspunt van de minderheid

Als ik naar de uitslag kijk dan bekruipt mij de gedachte dat de respondenten die tegen de fusie van NGK en GKV zijn, of hier twijfels bij hebben, er beter over nagedacht hebben. Maar eerlijk is eerlijk, ik kan mij vinden in de twijfels die deze millennials over de fusie naar voren brengen. Ik schreef daar eerder over.

Deze gedachtenlijnen vind ik mooi:

  • hoe kunnen de kerken ineens zo veranderd zijn
  • het lijkt om de fusie te gaan
  • is de kerk van nu nog wel de kerk waar voor gevochten is

Het lijkt om de fusie te gaan

Dit geluid kwam op een gemeenteavond waar ik bij aanwezig was ook naar voren. En het werd niet alleen door mij naar voren gebracht. En ik denk dat deze gedachte naar boven komt vanwege de andere twee punten die hierboven staan: ‘hoe kunnen de kerken ineens zo veranderd zijn’ en ‘is de kerk nog wel de kerk waarvoor gevochten is’.

Aan de ene kant kan je denken: als die verschillen niet meer zo groot zijn, is er geen reden om niet samen op te trekken. Dat beide kerken veranderd zijn is heel logisch. In de periode tussen de Open Brief en nu is er in de hele samenleving ongelooflijk veel gebeurd. In mijn jonge leventje heb ik in korte tijd de pc het huis zien binnenkomen, de cd, de dvd en het internet. En de mobiele telefoon, smartphone en de drones kwamen de straat op. Elly en Rikkert werden in de kerk ineens omhelst in plaats van verguist. Opwekkingsliederen worden nu overal gezongen, hoewel er nog mensen zijn die het vreselijk fout vinden.

Laten we samen opgaan als er geen verschillen meer zijn. Straks nog een doordenkgedachte hierover.

De andere gedachte is net zo boeiend: wie zegt dat we het over dezelfde kerken hebben als toen tijdens de scheuring? De scheuring was toen. De kerken zijn hun weg gegaan. Dat moment bestaat niet meer. Die kerken van toen ook niet meer. Als er al sprake was van een fout, dan kunnen we die niet meer herstellen. We moeten een stap verder zien te maken, over onze schaduw heen.

En dus komt het idee naar boven: het lijkt het om de fusie te gaan. Een aantal mensen heeft bedacht dat een organisatorische eenwording goed is voor de kerk. Als er inhoudelijk geen verschil is, dan kan er de geestelijke eenheid zijn waar het in de Bijbel over gaat. Bestaan de verschillen nog wel? En waarom moeten we dan per se de verschillen benadrukken terwijl we ze willen opheffen. Waarom niet op organische wijze doorgroeien met elkaar, zoals al in verschillende samenwerkingsgemeenten gebeurt?

Samen optrekken zonder fusie tussen GKv en NGK

100 % van de respondenten uit de samenwerkingsgemeenten zijn voor de fusie tussen GKV en NGK. Dat betekent waarschijnlijk dat het bevalt en dat de eenheid geestelijk en organisatorisch te beleven is. Deze mensen hebben zelf gekozen voor de samenwerking. Vanuit praktische overwegingen of organisatorische overmacht. Of wellicht (hoop ik) vanuit de diepe overtuiging dat apart optrekken geen doel meer heeft.

Ik zou willen dat we in alle plaatsen op deze organische manier naar elkaar toegroeien. Zonder een hogere macht die over onze schouder meekijkt. Zonder nieuwe naam en zonder nieuwe kerkorde. Dat is volgens mij doorgroeien en nieuwe stappen zetten.

Ik moet ineens denken aan mijn blog over de ‘ergens-jeugd’ en de ‘overal-jeugd’. De overal jeugd kan zich overal goed voelen en ze houdt ervan om buiten de kaders te denken. De ‘ergens-jeugd’ houdt zich graag vast aan het veilige en gedijt goed binnen vastgestelde kaders.

Zullen mensen die zich druk kunnen maken over een nieuwe kerkorde en andere kaders misschien de ‘ergens-mensen’ zijn? Zullen de mensen die hun twijfels hebben bij de gekozen oplossing om eenheid te bereiken misschien de ‘overal-mensen’ zijn? Lees dat blog om het te begrijpen.

Wat vind ik ervan?

Mijn mening over de fusie is natuurlijk niet vreselijk belangrijk. God gaat zijn weg met individuen denk ik en niet met kerken zoals wij ze kennen. Tijdens een gemeenteavond dacht iemand te concluderen dat ik wel tegen samenwerking zou zijn. Nee, ik ben voor samenwerking (waar dat lukt en zelfgekozen) en tegen de fusie. De fusie is namelijk een nieuwe status quo die weer nieuwe problemen gaat opleveren. Er is dan weer iets ‘waars’ georganiseerd waar mensen weer buiten kunnen vallen.

Samenwerken zonder nieuw kerkverband is volgens mij weer een stap verder: erkennen dat de kerk niet de bedoeling was. Inzien dat er door meningsverschillen en ruzies iets kapot gemaakt is wat er niet had moeten zijn.

Lees ook mijn blog over ‘Zo zijn onze manieren’.

De mening van de minderheid vind ik interessant omdat dit mensen vaak de mensen zijn die zelfstandig nadenken. Het boeiende is van de mening van de minderheid, is dat we vaak denken dat die er niet toe doet. De mening van de meerderheid krijgt alle ruimte, terwijl over die mening van minder is nagedacht.

Vertel het een ander!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Releated

in de kerk

We hebben elkaar in de kerk niet uitgekozen

In de kerk hebben we het maar moeilijk. We moeten het met elkaar zien uit te houden. We hebben elkaar in de kerk niet uitgekozen immers. Vandaag kwam ik een afgeleide van dat zinnetje tegen in het ND in de samenvatting van de inaugurele rede van Ds. Schaeffer. En ineens bedenk ik dat Alain Verweij […]

Vertel het een ander!
hoogbegaafden in de kerk, kerk zit geloven soms in de weg

De kerk zit geloven soms in de weg

Dit is een bewerking van mijn gedachtenspinsels rond ‘de kerk zit geloven in de weg’. Dat blog verscheen onder die titel eerst op www.chielvoerman.nl. Iedereen die mij een beetje kent en mijn blogs regelmatig leest, weet hoe het bij mij werkt: Een beetje scherp en nooit helemaal afgedacht. Constructieve reacties zijn welkom. Mensen die er […]

Vertel het een ander!