Minder uitgesproken geloof

uitgesproken geloof jongeren in de kerk

De afgelopen tijd hoorde ik uit de mond van verschillende mensen de boodschap dat ze tegenwoordig een wat minder uitgesproken geloof hebben. Maar waarom zou dat zijn? Volgens mij was Jezus wel heel uitgesproken en is die uitgesproken duidelijkheid precies wat twijfelaars en jongeren wel zoeken.

In het ND van 5 september kan je een verhaal lezen over kerkgebouwen in Arnhem. Een van de mensen die aan het woord komt is lid van de Protestantse Gemeente. Er zijn steeds minder jongeren in zijn gemeente. En hij legt de link met het belang dat zijn kerkgenootschap legt in de vrijheid van het persoonlijk geloof. Dat brengt met zich mee dat je minder uitgesproken boodschappen verkondigd vanaf de kansel.
In de kerkdiensten van deze tak van de PKN die ik ooit heb meegemaakt merkte ik die vrijheid ook op. En deels is het prettig omdat je niet gedwongen wordt in een bepaalde visie of beleving mee te gaan. Tegelijk vond ik de kerkdiensten, onder andere een begrafenisdienst, daar ook wat waterig van worden. Ik heb het nodig om stevige uitspraken te horen zodat ik daarover na kan denken en een standpunt (bij mij altijd tijdelijk en in beweging) kan innemen.

Wat zou het kunnen betekenen als mensen (ook dominees) zeggen dat ze eens steeds minder uitgesproken geloof hebben? Zijn ze aan het nadenken over het geloof dat hen met de paplepel is ingegoten en zoeken ze naar een nieuw evenwicht?
Of is het de angst voor de stelligheden van vroeger die ervoor zorgt dat ze niet meer té duidelijk mogen zijn? Vroeger stond in de Bijbel dat vrouwen geen ambtsdrager mogen zijn. Tegenwoordig kunnen we erin lezen dat vrouwen zelfs dominee mogen worden.
De veranderingen binnen de kerk dwingt iedereen tot een persoonlijke herijking van alles wat je ooit als waar hebt aangenomen. En dat is niet verkeerd al kan je daar onzeker van worden.

Ik moest een beetje lachen om het artikel in het ND van 4 september waarin verslag werd gedaan van de synode. Nu doe ik altijd lacherig over de synode omdat het ‘kerkje spelen’ daar wel erg naar voren komt. Een broeder roept de mensen die tegen het vrouwenstandpunt van dit moment zijn op zich vooral wel welkom te blijven voelen in de kerk. Er is ruimte voor verschillen namelijk. Wordt ruimte en vergeving de nieuwe stelligheid vraag ik mij wel eens af.

Hoe veel ruimte zou deze broeder zelf hebben ervaren als hij toevallig aan de andere kant van de lijn stond?
Nu zal het de bedoeling zijn dat we geen aandacht meer geven aan die lijn zelf. Als alles mag en er overal ruimte voor is, dan is die lijn er helemaal niet meer. Dat klinkt op zich heel aantrekkelijk. Maar wat is dan nog het hoopvolle van kerkzijn vraag ik mij dan af? Welke boodschap gaan we als kinderen van God dan verspreiden. Of verspreiden we alleen nog ruimte?

Hoe kunnen we jongeren betekenis geven als er alleen maar ruimte is? Wat betekent een ‘go’ zonder een ‘non go’? Wat is ‘vakantie’ zonder ‘school’? Worden we nog blij van regen als er nooit droogte is?

Goed, voorgaande gaat over randdingen. Het gaat niet per se over het geloof zelf denk ik. Maar toch, het werkt door in het persoonlijk geloof van mensen. Want ik hoor en lees het steeds vaker: Ik heb een steeds minder uitgesproken geloof.
Als er veel ouderen gaan zeggen dat ze een minder ‘uitgesproken geloof’ hebben, waar moeten de jongeren dan naar toe? Als geloof en hoop letterlijk niet meer uitgesproken worden, hoe moeten jonge mensen dan moed houden om door te gaan?

Lees mijn blog jeugdtrends 2020 en je begrijpt waarom dit best een probleem is.

Gelukkig hebben we ook nog BEAM en geloofsgenootschappen die een duidelijk uitgesproken boodschap blijven geven voor jongeren en andere troostzoekers.


Vertel het een ander!
About the author
Vader, echtgenoot, christen, blogger, leerlingbegeleider, freelance tekstschrijver en jongerencoach. Blogs over passend onderwijs en hoogbegaafdheid kun je vinden op www.chielvoerman.nl

2 thoughts on “Minder uitgesproken geloof

    1. Daar heb ik ook wel eens wat over geschreven. Maar ik denk niet dat deze mensen per se lauw zijn. Het is een verschuiving in overtuiging of iets anders wat ze tegenhoudt om wél uitgesproken te zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *