Waarom moeten NGK en GKV samengaan?

waarom moeten NGK en GKV samengaan

Het is de bedoeling dat de twee kerken elkaar vinden en gaan fuseren. Of sterker nog, het is de bedoeling dat deze kerken een kerk worden, blijkt uit de speciale website die er voor de lucht ingegaan is. Waarom moeten NGK en GKV samengaan?

In mijn vorige blog over de paringsdans tussen de twee kerken vroeg ik aandacht voor de mensen die heel bewust één van de beide fusiepartners verlaten hebben. Mensen die soms niets met de breuk van 1966 te maken hebben kijken toch anders naar deze fusie betoogik in dat blog.

Drang om een fout te herstellen

Bij de voorlopers in dit traject denk ik een soort drang te bespeuren om de fouten in het verleden te herstellen. De manier waarop de breuk tot stand is gekomen is met de ogen van dit moment niet de juiste manier geweest. En ook de inhoudelijke argumenten lijken op dit moment geen breekpunt meer te zijn. En daarom moet de fout hersteld worden. Het lijkt alsof de fusie, het vormen van een nieuwe kerk, het doel is geworden. Die gedachten kom je ook bij de millennials tegen.

In mijn ogen hoeven fouten niet per se hersteld te worden. Als je onderweg naar vakantie de verkeerde afrit neemt krijg je de benzine die je extra moet opbranden niet terug als je je fout herstelt. Het is fijn om weer op de juiste weg terecht te komen, maar het verlies is niet te herstellen. En het hoeft ook niet. Fouten maken is menselijk en heel normaal.

Een fout hoeft zeker niet hersteld te worden als ieder een manier van leven gevonden heeft waar hij of zij zich goed bij voelt.

Ik besef dat veel mensen nog rondlopen met een gevoel van pijn. Ze voelen zich nog steeds onbegrepen. En dat is vervelend, tegelijk denk ik dat een collectief excuus niet helpt om dat gevoel weg te nemen. Dat is iets wat personen met personen moeten regelen.

We horen één kerk te zijn

Achter deze drang zit waarschijnlijk het idee dat we denken dat God wil dat we één kerk zijn. En het gescheiden optrekken van NGK en GKV lijkt een soort zonde te zijn. Trekken we daarna op naar de PKN en de RK om ook samen met hen één te zijn? Omdat verdeeldheid niet goed is?

Ik geloof dat de kerk een logisch gevolg is van het feit dat mensen elkaar opzoeken als ze in God geloven. Door voortschrijdend inzicht en verschil in persoonlijkheden lezen mensen de Bijbel op verschillende manieren. En soms zijn kerken ‘gescheurd’ omdat er niet goed samen te leven was met de verschillende Bijbelinterpretatie. Niet-Bijbels, ketterij, dat soort woorden zijn gebruikt. Achteraf is het lastig te zien hoe de Heilige Geest hier een plek in heeft gehad. Ik denk dat iedere breuk en ieder verschil van mening een kans is voor iedere gelovige om zijn relatie met God opnieuw af te wegen: Hoe sta ik erin? Hoe denk ik dat God tegen mij spreekt?

Waarom moeten GKV en NGK samengaan?

Praktisch één kerk zijn lukt waarschijnlijk in veel gemeenten niet. Waarom zouden we dat willen proberen? Binnen een kerkverband zijn nu al zoveel verschillen en daar kunnen we prima mee leven. Waarom is elkaar erkennen en herkennen niet voldoende?
Ik begrijp heel goed dat beide kerken in bepaalde plaatsen in Nederland zo klein zijn dat ze graag in elkaar opgaan. Heel fijn als dat zonder problemen kan. Op sommige plaatsen zijn de kerken groot genoeg en is het onnodig om bij elkaar te gaan zitten. Rustig doorleven op goede voet lijkt dan verstandiger.

Maar de mensen die na 1966 uit de kerk zijn gegaan kunnen je vertellen dat de kerken echt wel verschillen qua cultuur en geloofsbeleving. Zij zijn vertrokken omdat ze inhoudelijk iets misten. Ik ben zelf ook niet vertrokken vanwege de mensen, maar vanwege de cultuur in de kerk en een gemis aan ‘overwinningsgeloof’.

Hoe sta ik er persoonlijk in?

Ik denk dat het terecht is dat de NGK en de GKV samengaan. Eerst vroeg ik mij heel erg af of de cultuur van de NGK en die van de GKV elkaar niet te veel bijten. Maar ondertussen merk ik dat er ook binnen de NGK nog voldoende mensen zijn die ‘vrijgemaakt denken’ zoals ik dat maar noem. De verschillende culturen zitten nu al niet apart, maar samen in beide kerken. Alleen krijgt de vrijheid voorrang bij de NGK en het strakkere denken bij de GKV.

Mijn onvrede binnen de NGK gaat eigenlijk over dezelfde zaken als vroeger in de GKV. Met dat grote verschil dat ik nu als volwassene op een andere manier naar de kerk kijk. De kerk als instituut is voor mij nog onbelangrijker geworden bijvoorbeeld. Maar mijn pijn ‘dit kan mooier’ is eigenlijk nog precies dezelfde.

Zal ik de kerk van mijn jeugd weer vrolijk binnenstappen als we straks weer één zijn? Nee, ik heb er geen behoefte aan om de mensen van ‘vroeger’ weer tegen te komen. Ondanks dat ik hen kan vergeven voor wat er is gebeurd, hoef ik de herinnering niet steeds wakker te maken.

Mijn oplossing

Ik hoop dat de mensen met ongeveer dezelfde geloofsbeleving elkaar zullen vinden binnen deze twee kerken. En niet alleen bij deze twee kerken, maar bij alle gemeentes die er te vinden zijn. Laten we elkaar erkennen. Dat zou toch genoeg moeten zijn. Waarom die dadendrang. Samenwerken waar mogelijk, en de rest laten we aan Gods Geest en zelfdenkende gemeentemensen over. Het lijkt mij persoonlijk heerlijk als ik iedere zondag een dienst kan uitzoeken die op dat moment bij mij past. Ik geloof namelijk dat het geluid van een kerk sterker wordt als mensen zichzelf herkennen in de diensten en in elkaar. En daar gaat het tenslotte om, dat mensen elkaar sterken en dat we aantrekkelijk en logisch zijn voor mensen die van buiten op ons afkomen.

lees ook het blog over het onderzoek onder de millennials over de fusie.

Vertel het een ander!
About the author
Vader, echtgenoot, christen, blogger, leerlingbegeleider, freelance tekstschrijver en jongerencoach. Blogs over passend onderwijs en hoogbegaafdheid kun je vinden op www.chielvoerman.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *