Kritisch over de kerk

Verveling in de kerk

vaag artikel jongeren in de kerk

Het vervolg op het artikel “Het geloof onder kerkgangers verdwenen’ staat vandaag in de krant. Het artikel van Kees van Ekris staat in het Nederlands Dagblad. Het vorige artikel ging over vervelend, deze gaat over vermoeidheid.

Wat dacht jij dat de oorzaak zou zijn van de verveling en vermoeidheid? De lengte van de preek? De combinatie van saaie liederen met harde kerkbanken? Nee, het komt door de schrijver door een te gemakkelijke theologie die de schrijver ‘kindernevendiensttheologie’ noemt. Hij vat deze samen met: Jij bent ok en het wordt alleen nog maar beter. Ekris geeft aan dat de pogingen om kerken op te leuken niet gaan helpen om de verveling in de kerk tegen te gaan. Wat wel zou kunnen helpen is dat de oude leerstelling van de verkiezing weer in ere wordt hersteld:

Het is een hernieuwd ontzag voor het spreken van God, voor het onomkeerbare en definitieve van Gods ja. Het is een geloofstaal die ons ook opnieuw verbindt met Israel, dat leeft van eenzelfde verkiezing. In deze theologie komt een nieuw ontzag mee voor de soevereiniteit Gods. Hij braucht uns nicht (Ester Maria Magnis). Hij is niets aan ons verplicht, zelfs geen antwoorden. Maar als Hij voorbij gaat trekt Hij velen om mee te gaan.

Volgens mij wil de schrijver terug naar de goede oude tijd waarin alles duidelijk was. Wij waren kleine nietige mensen. En God was die grote onbegrijpelijke God die wist wat goed was.

Op Twitter zie ik verschillende mensen instemmend knikken bij dit artikel. Maar volgens mij gaat dit de kerk helemaal niet helpen. En zeker niet de jongeren in de kerk. Jos Douma twittert wat mij betreft terecht: zonder Jezus wordt het inderdaad vermoeiend en vervelend in de kerk. (Hij heeft hier ondertussen ook een blog geschreven) En dat blog geeft wel aan wat ik ook voel.

De theologie van ‘Jij bent nu al okĂ©’ is juist een vreselijk diepe theologie. Als je dat kan geloven, dan begrijp je dat Jezus mensen tot de vader brengt. En dat God een diep verlangen heeft om jou bij zich te hebben.

Volgens mij komt de vermoeidheid en verveling in de kerk bij kerkmensen en predikanten juist omdat ze geloven dat ze niet ok zijn. Als je niet weet of Jezus ook voor jou gestorven is telt de helft van de Bijbel niet voor jou. Alle spanningsvelden in de brief van Jacobus bijvoorbeeld kan je naast je neerleggen. Het gaat immers nog niet om jou?
Als je niet beseft dat je nu al leeft in het koninkrijk van God, dan is de kerk inderdaad vermoeiend en saai.

Verveling in de kerk kun je denk ik alleen tegengaan door te preken vanuit hoop en bevrijding. Samen feestvieren omdat we Gods kinderen zijn. Samen bij God knielen om Hem te aanbidden. Samen nieuwe liederen te zingen voor God waarmee we dichter bij Hem komen. Maar ook dichter bij elkaar omdat we elkaar kunnen bemoedigen vanuit Gods liefde.

Update: zo’n 3,5 jaar na dit blog schreef ik het blog ‘kan de kerk iets fout doen’. Misschien wil je daar wel verder lezen.

Vertel het een ander!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *