Laat mij maar sterven

roeping van God, hoor mijn gebed sela

Ken je dat? Zo’n moment dat je er even helemaal genoeg van hebt? Dat je denkt; geef mijn portie maar aan Fikkie? Of nog erger? Neem mij maar op in uw heerlijkheid, Heer. Er was een profeet, Elia, die precies hetzelfde dacht en zei. En toch had hij een roeping van God. Misschien voel jij je ook wel geroepen om iets te doen, en lukt het toch niet. Het is uiteindelijk een troostvol verhaal, zul je merken in dit blog.

Roeping van God

Profeten zijn mensen die zich geroepen voelen om Gods boodschap te vertellen aan de mensen. Van sommige profeten kunnen we in de Bijbel lezen dat ze echt door God zelf geroepen zijn om hun werk te doen. We lezen bijvoorbeeld in Jeremia 1:1 hoe Jeremia door God aan het werk gezet wordt, maar ook dat deze profeet er flink tegen protesteert. En van andere profeten lezen we dat helemaal niet. Ze zijn er gewoon. Blijkbaar hebben ze op de een of andere manier een roeping van God gekregen.

Ook in het oude testament waren er genoeg mensen die echt met God wilden leven. Sommigen zullen dat in stilte gedaan hebben. En anderen zullen hun mond hebben open getrokken. Vanwege een heilige passie voor God. We kennen bijvoorbeeld Simeon en Anna die beiden met God leefden en veel in de tempel waren te vinden.

Elia was de profeet die op gegeven moment tegen koning Achab vertelde dat het jarenlang niet zou regenen. Een boodschap die hem duur kwam te staan. Hij moest vluchten naar de beek Krit en God hield hem letterlijk in leven. Raven brachten hem eten en hij kon drinken uit de beek. Dat de raven hem eten kwamen brengen was heel bijzonder. Meestal stelen raven het brood uit je handen weg. In de bijbel staat ook nadrukkelijk dat God zegt dat Elia kan drinken uit de beek. Ik weet niet of het betekent dat dat water eigenlijk heel vies en smerig was en dat God hier zegt: toe maar, het komt goed.
Of is het gewoon een handige plek die God gebruikt; ga daar maar heen, want daar is drinkwater. Voor het eten zal ik wel zorgen.

Tot het water op is. En dat is precies op het goede moment, want Elia krijgt een nieuwe roeping van God.

Elia wordt door God geroepen om naar Zarfat te gaan. Daar mag hij laten zien dat God voor het eten en drinken zorgt. Er bleven maar nieuwe koeken komen uit het kruikje van de weduwe van Zarfat. Maar als het eten goed geregeld is, sterft haar zoon alsnog. Elia mag laten zien dat God echt de God van het leven is. Niet alleen van brood en wijn zult gij leven, komt er dan in mijn hoofd. God zelf wil je brood zijn. ‘Neem mijn lichaam’.

Als dat geregeld is krijgt Elia weer een roeping van God. Hij mag weer naar koning Achab. Deze keer om hem te vertellen dat het weer gaat regenen. Uiteindelijk brengt Obadja de boodschap naar Achab. En vervolgens komt het verhaal dat de profeten van Baäl en Azerja hun altaar niet aan de gang krijgen. Terwijl het kletsnatte altaar van Elia wel door God in brand gestoken wordt.

Profeet gooit handdoek in de ring

Elia laat alle profeten van de afgoden doden. Izebel wordt daar woedend over en ze wil Elia laten doden. En dat is het moment dat Elia de handdoek in de ring gooit. In 1 Koningen 19:4 is te lezen dat Elia aan God vraagt hem te doden. Hij heeft er geen zin meer. Er zijn zoveel moeilijke en nare dingen gebeurt in het leven van deze profeet. Hij heeft gemerkt dat God er is, maar ook dat de roeping van God lang niet altijd leuk is. De Passie voor God kan soms zomaar omslaan in een doodswens: Als het zo moet, dan hoeft het niet meer.

Het ontslag wordt niet zomaar aangenomen. God daagt Elia eerst nog uit, daarover straks meer. En Elia moet nog een paar dingen doen. Hij mag zijn opvolger Elisa roepen uit naam van God. Die mag zijn taak overnemen nu Elia het niet meer kan. Elia moet ook twee mensen tot koning zalven. En die twee koningen zullen veel mensen doden. En Elisa de rest. En God heeft er voor gezorgd dat er dan nog 7000 mensen zijn die niet voor Babel hebben geknield.

Roeping van God neerleggen

Misschien heb jij voor je gevoel ook een roeping van God. Er is misschien een thema dat bij jou steeds naar voren komt. Of misschien zie je hoe dingen in het leven van mensen of in de kerk aangepast kunnen worden zodat er meer geestelijke groei mogelijk is. En misschien herken je dan ook wel die uitroep van Elia: “Ik heb er genoeg van, Heer. Neem mijn leven maar. Ik ben niet beter dan mijn voorouders.

Elia kreeg eerst een por in zijn zij van een engel: kom op, eet wat. Elia deed dat en ging weer liggen slapen. De engel port hem weer in zijn zij: kom op, eet wat, anders zal de reis te lang voor je zijn.
Dit vind ik een troostvol moment. Elia heeft de handdoek in de ring gegooid. Maar God had hem geroepen en het is nog niet klaar. Elia krijgt uit het voedsel dat hij krijgt zoveel kracht dat hij daar 40 dagen en nachten op kan lopen. Hij kwam bij de berg Horeb aan, de berg van God. En daar ging hij in een grot liggen slapen.

Het lukt Elia niet meer om met God in contact te komen lijkt het. Hij geeft het op. Maar God weet waar Elia moet zijn om nieuwe krachten te krijgen. Bij je Opdrachtgever moet je wezen als je het niet meer ziet zitten om je taak uit te voeren.

Wat doe je hier?

Wat doe je hier? Dat is de vraag die God aan Elia stelt. En dit is wat Elia zegt: “Ik heb heel erg mijn best gedaan voor U, de God van de hemelse legers. Maar de Israëlieten hebben zich niet meer aan uw verbond gehouden. Ze hebben uw altaren afgebroken en uw profeten gedood. Daardoor ben ik alleen overgebleven. En nu proberen ze mij óók te doden.” (1 Koningen 19:10).
Misschien herken je die klacht wel. In Nederland zal je niet zo snel gedood worden, maar misschien ken je wel het gevoel dat je monddood gemaakt wordt? Het komt niet uit wat je zegt. Je verziekt de sfeer door je negatieve berichten. Ik heb mijn best gedaan, doe het nu zelf maar. Zo klinkt het bijna.
En God geeft dan weer zo’n echt ‘God-antwoord’: Ga naar buiten en kom bij Mij op de berg staan’. En dan komt er eerst een ongelooflijk zware storm. Daarna een aardbeving. En toen een vuur. Maar God was niet in deze wonderlijke natuur elementen te vinden. Toen hoorde Elia het suizen van een zacht briesje. Toen ging Elia naar buiten en sloeg hij zijn mantel voor zijn gezicht. Uit ontzag voor die grote God.
De God die ervoor zorgde dat het 3 jaar niet regende en hem op wonderbare wijze in leven hield. De God die vuur uit de hemel liet komen op zijn gebed op de berg Karmel. Die God was er nu om met Elia te praten. En hij zegt dan nog een keer: wat doe je hier? Waarom ben je hier?

Ik ben er toch?

Ik ben er toch? Was dat het antwoord dat God eigenlijk gaf? Jij hebt voor mij dingen gedaan, ja dat was ook de bedoeling, ik had je geroepen. En nu ben je moe en lopen de dingen niet zoals je zou willen. En het is ook lastig. Maar hé, ik ben niet veranderd! Ik ben nog steeds die rechtvaardige God die jou een roeping gaf. Ik kan donderen als het moet. Ik kan de aarde laten schudden. Ik kan de wind laten waaien. Dat ben ik allemaal op de momenten dat het nodig is. Maar nu heb je troost nodig. Ik ben er toch?
En Elia krijgt weer de vraag: waarom ben je hier? Elia lijkt te wanhopig om troost te putten uit Gods zachte aanwezigheid. Hij geeft weer precies hetzelfde antwoord. Het lukt niet meer.

Het troostvolle in dit verhaal vind ik dat Elia zo menselijk is. En dat God ook zo menselijk is. Hij geeft Elia steeds wat hij nodig heeft om zijn roeping uit te voeren. En God stuurt soms een engel of misschien in onze tijd een broeder of zuster die je een por geeft in je zij: Kom op, je bent er nog niet. Ga door! Maar God laat je niet doorploeteren als het niet meer lukt.

Wij zijn er soms zo op gericht om bepaalde doelen op een bepaalde tijd uit te voeren. Maar bij God speelt de tijd geen rol. Het gaat Hem niet om de doelen als je een roeping krijgt. Het gaat Hem denk ik veel meer om het proces. Om het antwoord dat je Hem geeft. En soms zijn de omstandigheden zo dat het klaar is. Na jou pakt iemand anders het weer op.

Jezus ging door met zijn roeping van God

Wat zou er gebeurd zijn als Elia wél weer hoop gekregen had door de kracht van God? Wat als hij zijn antwoord de tweede keer anders geformuleerd had? Een gebed misschien om kracht? We weten het niet. En misschien is het sterke van dit verhaal wel juist dat hij niet de moed had om een nieuw antwoord te formuleren.

Net als Mozes (die ook profeet genoemd wordt) mag Elia gaan rusten van zijn taak. Beiden mogen een opvolger aanwijzen om hun taak over te nemen. Mozes sterft en God heeft hem begraven. Misschien omdat zijn dood op dat moment een straf was. Elia werd opgehaald met een vurige wagen, staat in de Bijbel. Misschien omdat hij zijn taak tot het niet meer kon heeft uitgevoerd?

En Jezus ging door. Hij is ook op dit moment gekomen: het lukt niet meer! Maar als het uw wil is ga ik door! Was dat misschien wat Elia had moeten zeggen toen God hem de tweede keer vroeg; waarom ben je hier? Zou best eens kunnen. Maar het lukte niet, zoals het ons steeds weer niet lukt om precies de juiste woorden te zeggen. Om God volledig te gehoorzamen.

De Here Jezus kon het wel. En Hij kon ook zeggen: het is volbracht! Daarmee kon Hij thuiskomen!

Hoor mijn Gebed

Het lied hieronder was een lied dat ik hoorde op mijn ‘geef mijn portie maar aan Fikkie’ moment. Het gaf mij woorden om te bidden tot God. Het staat op de cd Live in Groningen (aff.).

Ik schreef nog wat blogs over roeping en de bedoeling van jouw leven. Heb je die al gelezen? Hier staan er een paar.

Vertel het een ander!
About the author
Vader, echtgenoot, christen, blogger, leerlingbegeleider, freelance tekstschrijver en jongerencoach. Blogs over passend onderwijs en hoogbegaafdheid kun je vinden op www.chielvoerman.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *