Weg met die aparte jeugdwerkbubbel

Jeugdtrend 2018 is uitgekomen. Ik vind het een duidelijk verhaal en ik ben er blij mee. Het onderstreept namelijk wat ik steeds schrijf op deze website; hou ermee op om jongeren in de kerk als een aparte doelgroep te zien. Daar vragen ze niet om en het is zeker geen antwoord op hun vragen. Weg met die aparte jeugdwerkbubbel!

‘Ergens-jeugd’ en ‘Overal-jeugd’

Jeugdtrend 2018 heeft het over ‘Ergens-jeugd’ en over ‘Overal-jeugd’. De eerste groep voelt zich goed en ontleent haar zelfbeeld aan een vertrouwde veilige omgeving. De tweede groep kijkt over de muren heen en ziet dat het gras bij de buren veel groener lijkt. Deze jongeren willen hun zelfbeeld versterken met gebruikmaking van de elementen buiten hun eigen vertrouwde wereld. Er is meer dan het vertrouwde!

Deze indeling in ‘Ergens-jeugd’ en ‘Overal-jeugd’ vind ik een mooie. Het geeft woorden aan iets wat ik zelf ook voel: hoe je je voelt en hoe je in het leven staat heeft alles te maken met je mentaliteit en je manier van zijn.

Jongeren in de kerk in fases

Toen ik mij bezig hield met het jeugdwerk in de kerk wilde ik steeds kijken hoe we onze kerk levendiger konden krijgen. En vooral was ik op zoek naar mogelijkheden om het geloof meer levend te krijgen.
Buiten de vertrouwde wereld had ik gezien dat er nog veel meer mogelijk was op het gebied van geloven en kerk zijn. Maar in de commissie waar ik zat zaten ook ‘Ergens’ mensen die er belang bij hadden om alles bij het oude te houden. Niet teveel uitdaging, niet teveel veranderen en vooral heel vaak zeggen: dit lukt nooit.
Als ‘Overal’ mens werd ik gefrustreerd.
Ik en andere ‘Overal-jeugd’ hadden niets met die stereotype activiteiten als ‘Voetballen met de kerkenraad om de generatiekloof te overbruggen’. Toen al dacht ik: ga weg met je generatiekloof en stereotype probleemstellingen. Je hebt mensen die stil staan en mensen die vooruitgaan, in alle leeftijdsgroepen.
Met mensen die vooruitgingen kon ik prima praten, met de mensen die stil stonden (of liever nog achteruit zouden gaan) iets minder. Steeds had ik de behoefte om te zeggen: wij zijn ook de jongeren in de kerk!

Daarna kwam er een tijd dat ik heel hard riep: je kerkkeuze heeft te maken met je leerstijl! (terwijl ik zelf ook merkte dat die hele cirkel van Kolb alleen een poging van ‘ergens’ mensen was om grip te houden op de situatie, ondertussen wordt de cirkel van Kolb als achterhaald bestempeld,… door ‘overal’ mensen.) Ik vond het wel een fijne theorie om te denken dat theoretisch ingestelde mensen zich prima voelen in een kerk met de nadruk op cognitie. En dat de ervaringsgerichte mensen geboren zijn voor een evangelische gemeente. Waar leg je de nadruk: op de verlossing of op je zondigheid?

‘Ergens’ en ‘Overal’-kerk

De laatste tijd voel ik wat in Jeugdtrend 2018 wordt gebracht als de ‘Ergens’ en de ‘Overal’ theorie. Die theorie lijkt mij bruikbaar voor alle mensen van alle leeftijden. Ik zit nu in een kerk met relatief veel ‘Overal’ mensen. En qua kerkgeschiedenis klopt dit ook: de Nederlands Gereformeerde Kerken zijn vooral ontstaan als protest tegen het idee dat alle kerken zoveel mogelijk hetzelfde moesten zijn en moesten denken. En ik voel mij heerlijk bij deze mentaliteit. Vroeger noemden ze de NGK ‘Buiten verband’. Ik noem het ‘out of the box’ en I like it.

(Daarom geloof ik niet in een praktische nieuwe eenheid tussen verschillende kerken. Ik geloof wel dat bepaalde mensen zich prettiger bij elkaar voelen en elkaar gaan opzoeken door de kerkmuren heen. En die kerkmuren noemen we dan gewoon geen kerkmuren meer maar ‘mentaliteit’ of ‘mindset’.)

Weg met die aparte jeugdbubbel

Erkenning, herkenning en bevestiging heeft iedereen nodig. Jongeren in de kerk en de ouderen in de kerk hebben dezelfde behoeftes op dit gebied. Daarom denk ik dat het prima kan: weg met die aparte jeugdbubbel. Op allerlei vlakken zullen jong en oud bij elkaar kunnen aanhaken en elkaar kunnen aanvullen en antwoorden geven. Dat moet in een organisch model te realiseren zijn.
Een citaat uit Jeugdtrend 2018:

Als er nog een generatiekloof bestaat, dan komt dat idee vanuit de oudere generaties, die jeugd in kaders van leeftijdsgroepen en sociale achtergronden indeelt en daarbij de mentaliteitskloof – het verschil tussen ‘ergens’ en ‘overal’ niet meeneemt. Uit grootschalige Engelse en Amerikaanse onderzoeken blijkt dat jongeren ook in de kerk behoefte hebben aan meer inclusiviteit. Niet meer een aparte ‘jeugdwerkbubbel’, maar meer samen doen. Groepsvorming rondom interesse, passie en geloof.

De generatiekloof bestaat bij de mensen die zich daar lekker bij voelen.

Groepsvorming rond interesse, passie en geloof

Binnen de kerken is het wijkgericht werken ingeburgerd. Maar ik zou veel liever inderdaad die groepsvorming hebben rond interesse, passie en geloofsbeleving. Mensen die een beetje hetzelfde zijn herkennen elkaar eerder en geven elkaar dus ook eerder erkenning. En daar groeien we van met elkaar. En heel praktisch: samenkomen met mensen die je begrijpt en vertrouwt kan je veel langer volhouden dan samenkomen met mensen die om geografische redenen nu eenmaal in je groep zitten.

Lees hier al mijn andere blogs over jongeren in de kerk.

Vertel het een ander!